Friars grossiert in wisselvalligheid – Jessica de Rooij

0 49

Op 28 mei 2015 speelde het Utrechtse Friars hun eerste show ooit in ’t Oude Pothuys aan de Oudegracht. “Dat ging nog slechter dan nu,” vertelt frontman Jasper Demollin als de band precies een jaar later in een goedgevulde Ekko staat. Inderdaad: het viertal geeft uitgerekend tijdens de releaseshow van hun debuut-EP niet het meest geslaagde optreden uit hun prille carrière. Toch is daarmee de kous nog lang niet af.

Friars klinkt als een liefdeskind tussen The Libertines en The Kooks dat later is geadopteerd door The Hives en The Gaslight Anthem: feelgood indierock met sterke garagepunkinvloeden. Niet bepaald een originele sound, maar wel eentje die elke clubzaal op z’n kop moet kunnen zetten – als de uitvoering maar goed is. Helaas gooien technische problemen vanavond meermaals roet in het eten: zo krijgt bijvoorbeeld de muzikale ode aan een onlangs overleden medewerker van Ekko letterlijk een valse start doordat de gitaren niet gestemd blijken te zijn. Daarmee verliest de band het momentum dat zij even daarvoor hadden gepakt met de catchy single Chemistry. Het blijkt de opmaat te zijn voor een ietwat rommelig optreden.

Bovendien heeft Friars moeite om de aandacht van hun publiek vast te houden, en dat komt met name de toch al onzeker ogende Demollin niet ten goede. Zijn vocalen, voorzien van een vrij heftig Nederlands accent, zitten er regelmatig naast en tussen nummers door vult hij stiltes met clichématige uitspraken als “heeft er iemand zin om dronken te worden?!” en ongemakkelijke anekdotes over vrouwen scoren in de kroeg. Er wordt gehoor aan gegeven, maar erg van harte gaat het allemaal niet. Toch bekruipt het gevoel dat de mannen zich gewoon nog niet van hun beste kant hebben laten zien.

Dat vermoeden wordt bevestigd in de toegift. Daar komt de band ineens met een zeer smaakvol uitgevoerd semi-akoestisch nummer, gevolgd door twee uitzinnige tempotracks die Ekko toch nog even doen ontploffen: eindelijk staat de hele zaal te dansen. Het is een absoluut hoogtepunt van een releaseshow waarin Friars grossiert in wisselvalligheid, maar wel hun potentie heeft laten zien. Volgend jaar nog maar eens proberen.

Helmut Boeijen

View all contributions by Helmut Boeijen

Reageren op dit artikel?

You must be logged in to post a comment.