radiohead

Beste nummer aller tijden Martijn Rijke: Radiohead – Pyramid Song

0 119

Als muziekliefhebber wordt je de vraag natuurlijk wel vaker gesteld, maar het beste nummer aller tijden is natuurlijk net zoiets als je lievelingskostje. Hoe lekker ik een rib eye steak ook vind, als ontbijt smaakt hij me toch een stuk minder lekker dan als avondeten. Zo is het met muziek natuurlijk net zo. Tijd, plaats en herinnering zijn minstens net zo bepalend voor wat dat ene nummer zo bijzonder maakt, als de muziek zelf. Maar goed, met het mes op de keel – of Knives out, zoals de heren van Radiohead het zelf zouden zeggen- kies ik toch Pyramid Song, of Egyptian Song, zoals het nummer enkele jaren op de setlist heette voordat het in 2001 (eindelijk) op Amnesiac verscheen. Kenners zeggen dat het te melodieus was voor zijn voorganger Kid A, wat volgens mij wel klopt, of in ieder geval destijds, want tegenwoordig klinken de nummers van dit conceptalbum welhaast mainstream pop naast die van het latere werk In Rainbows of The King of Limbs. Maar goed.

 

Ik hoorde Pyramid Song in zijn allereerste live uitvoering op het Tibetan Freedom Festival in de Amsterdam RAI in de zomer van 1999, toen Thom Yorke het als openingsnummer solo speelde vanachter een piano. Terwijl ik het hoorde wist ik al, dat ik Pyramid Song grijs zou draaien na zijn release. We leefden toch nog in hepre-download, torrent en streamtijdperk). Zoals bij zo veel goede popmuziek, heb ik eigenlijk geen idee – maar wel een soort van intu├»tie – waar het nummer precies over kan gaan. Ik stel me er een bootreisje (“And we all went to heaven in a little row boat”) op de Styx bij voor, de rivier die in de Griekse mythologie de boven- en de onderwereld van elkaar scheidde, en waarbij de ik-persoon met tevredenheid terugkijkt op zijn leven, en tegelijk vrede heeft met zijn toekomst. De bijbehorende video toont een duiker die onderwater zijn plekje vindt in een modern Atlantis. Of dit alles klopt of niet, maakt eigenlijk niet zo veel uit. Als Thom Yorke zingt: “There is nothing to fear or nothing to doubt”, geloof je hem direct, maar geruststellend is die boodschap natuurlijk niet. Zware kost, zeker, maar als de strijkers en het jazz-ritme van de drums inzetten, ben ik toch weer verkocht.

Martijn Rijke

 

Helmut Boeijen

View all contributions by Helmut Boeijen

Reageren op dit artikel?

You must be logged in to post a comment.